ستاره شب

X

ستاره شب

ستاره به آسمان نگاه کرد .ستارها خاموش بودند .پنجره را بست و خوابید . ستاره مسواک نزد.


	کمی خاک می خواهم به اندازه کف پاهایم مال من باشد ردپاهایم را همه ببیند کسی پاکش نکند هوا میخواهم به حجم ریه هایم کسی دودش نکند زاویه ای میخواهم برای دیدن چاله ها را ببینم وسکوتی میخواهم کسی حرف نزند (ری وار) صدایی نباشد جزفریاد من \|+\| نوشته شده توسط شاپور در دوشنبه یکم تیر 1388 \|


	\|+\| نوشته شده توسط شاپور در چهارشنبه نهم بهمن 1387 \|


	\|+\| نوشته شده توسط شاپور در دوشنبه هفتم بهمن 1387 \|


	بخودم رسیدم به شب نرم ستاره مهتاب بجایی که بسوی انتهای بی انتهای من است اغوشم در التهاب لحظه ها می سوزد منتظرت می مانم باران ری وار \|+\| نوشته شده توسط شاپور در سه شنبه یکم بهمن 1387 \|


	می اموزیم چگونه بخوریم؟ می اموزم سخن بگوییم می اموزیم اموخته های دیگران را... می اموزیم بزرگ شویم نمی اموزیم خودمان باشیم \|+\| نوشته شده توسط شاپور در دوشنبه سی ام دی 1387 \|


	کاروان میرود ناقوس به صدا در می اید. مردان شنل پوش با اسبان سیاه درین زمین بی باران ارام راه میروند. یکی هست که بگوید این ابرهای عقیم به باران خواهند نشست؟ یکی هست که مشتی خاک باران زده اورد؟ شب به امید سحر میخوابد. اما سحر... ری وار \|+\| نوشته شده توسط شاپور در پنجشنبه بیست و ششم دی 1387 \|


	نگا هت نفسی دیگر است نمی دانی ایا؟ قلبی هست که با نفسهای تو می زند. گرمی نفسهایت انگشتان یخ زده ای را بر روی گیتار گرم میکند ری وار \|+\| نوشته شده توسط شاپور در یکشنبه بیست و دوم دی 1387 \|


	می خواهی بدانی؟ می فهمی گر بدانی؟ نمی پرسی ؟ خسته ام همراه ری وار \|+\| نوشته شده توسط شاپور در دوشنبه بیست و هفتم خرداد 1387 \|


	جنگ جنگ. خرابی . بیخانمانی مرگ زحمتها مرگ فرزندان میترسم این شکست = بامرگ تمام داشتها باشد فشاربیشتر برمردمی که برای فردایشان امشب نمی خوابند امریکا گیر داده ما هم... \|+\| نوشته شده توسط شاپور در دوشنبه سی ام بهمن 1385 \|


	کارگر \|+\| نوشته شده توسط شاپور در پنجشنبه بیست و هشتم دی 1385 \|